We blijven de rest van ons verblijf in China in Beijing en dat is een prettig vooruitzicht na de soms vermoeiende reeks van korte stops door China. En we kunnen nu ook serieuzer tijd besteden aan onze Kung Fu-training en de lessen die we krijgen.

Met een supermoderne bus worden we van het vliegveld weggevoerd. Hier merken we meteen de invloed van de Olympische Spelen. De bus is nieuw en schoon, met voor westerlingen goede, ruime stoelen en met informatieschermen in het Mandarijn en Engels. Als we aankomen in ons hotel maken we nog even kennis met de hippe zoon van Gao Quan Li, die in de filmindustrie werkt. Hij heeft onze reservering verzorgd. We gaan meteen naar onze kamers, want de volgende morgen moeten we vroeg opstaan om te trainen.

Ons hotel ligt in het Haidian-district, dat bekend staat om zijn Kung Fu-scholen. Ook de meeste universiteiten liggen in dit district en het is tegenwoordig ook het centrum van China’s IT-industrie. Het is meer dan 400 km2 groot en alleen hier al wonen zo’n 2.5 miljoen mensen, waaronder veel buitenlanders. Het district ligt vrij centraal in het noordwestelijk deel van de stadsprovincie Beijing, ongeveer een half uurtje met de bus (10 eurocent!) vanaf de Verboden Stad.

Sifu vindt het prima als we Beijing de komende tijd op eigen houtje gaan verkennen, maar we beginnen elke dag met Kung Fu trainen in het Purple Bamboo Park, ook wel Zizhuyuan Park of Black Bamboo Park genoemd. Dat betekent om half zeven op, om zeven uur zonder ontbijt de deur uit en ruim een half uur stevig doorlopen naar het park. Onderweg pikken we Gao Quan Li op, zijn huis ligt op onze route.

Training in het Purple Bamboo Park, Daan
Kung Fu training in het Purple Bamboo Park, Daan
Training in het Park, Sara
Kung Fu training in het Purple Bamboo Park, Sara

Vol verbazing lopen we het park binnen. We hadden wel verwacht dat er mensen trainen, maar niet zo’n enorme drukte om half acht ’s morgens! Grote groepen mensen die stijldansen oefenen of Chinees lijndansen met ondersteuning van luide muziek uit oude stereotorens met oude cassettebandjes. Tai Chi zien we, ook met zwaardvormen. Iets verder een gedeelte waar vooral de Kung Fu-vechters zijn. Daaronder zijn ook nogal wat oude mannetjes. We zien ze hun benen rekken tegen de boomstammen. Ze maken daarbij rustig een praatje met hun voet boven hun schouders. Geweldig!

Sifu heeft een lerares voor ons gecharterd. Zij zal ons de komende dagen trainen in een iets afwijkende Liu He Men Kung Fu-stijl, de Xiao Liu He Men-vorm. Onze lerares blijkt een ontzettend aardige en behulpzame vrouw. Ze is tamelijk gezet en heeft een heel vriendelijk gezicht. Ze is al in de vijftig en draagt tijdens de training altijd roze kleding. Kortom, niet wat je in eerste instantie verwacht van een Kung Fu-leraar in China. Maar schijn bedriegt. Uit haar demonstraties blijkt duidelijk dat je met dit dametje beter geen ruzie kunt hebben, ze heeft echte Kung Fu-kracht in zich!

Lees verder over het vervolg op de Kung Fu-reis door Beijing.

Overzicht van alle pagina’s van de Kung Fu-reis